Ik ben een konijn!

 
Onlangs las ik in de Volkskrant de column van Aleid Truijens, waarin zij kritiek heeft op de zgn. “Kanjertraining”. Kanjertraining beoogt – kort door de bocht – kinderen die op het schoolplein worden gepest zodanig sociaal vaardig te maken dat ze goede vriendjes met de pesters worden. Omdat ik er zeker van wou zijn dat ik een genuanceerd beeld had van “Kanjertraining” en omdat het onderwerp me aan het hart gaat, nam ik een kijkje op kanjertraining.nl.
 
E.e.a. werd inderdaad genuanceerder uitgelegd dan ik hierboven beschreef. De training richt zich immers óók op het gedrag van de pestkop en van de meeloper.
 
De korte animatie-filmpjes op de site gaven echter een minder genuanceerd beeld. Zo was er allereerst een filmpje met een stoere tijger, een lachende aap, een pestvogel en een klein konijntje. Mag jij raden wie er werd gepest.
 
Al googlend kwam ik ook op de blog van Mieke van Stigt, een socioloog en pedagoog, waarvan ik vemoed dat zij iets met de kanjertraining van doen heeft. Zij merkt op dat Aleid Truijens waarschijnlijk zélf wel heel erg onzeker zal zijn en dat ze daarom zo’n boos stukje schreef. Dat argument is meer dan “poisoning the well”. Dat Van Stigt onzekerheid als diskwalificatie ziet, bevestigt nu precies de kern van Truijens’ betoog.
 
Natuurlijk is het zo dat deze samenleving steeds meer vraagt om sociale vaardigheden. Vroeger stuurden bezorgde vaders hun gepeste zonen naar karateles of boksen om ze “weerbaarder” te maken. Kanjertraining lijkt hier een verbale variant van.
 
Zolang leraren en kanjertrainers het onzekere, gevoelige of introverte karakter van een kind als ‘verkeerd’ zien, verandert er nooit iets. Het gedrag van pesters – wat de oorzaak daarvan ook kan zijn – is onacceptabel. Kwetsbaarheid en ‘sociale onhandigheid’ zijn wél acceptabel. Pesters zullen hun gedrag moeten aanpassen.
 
Het aanpakken van pestkoppen is voor een docent natuurlijk niet makkelijk – hij of zij kan er niet altijd met zijn of haar neus bovenop zitten. Maar het aanleren van sociaal gedrag is wel de belángrijkste taak van de docent. Niemand zegt dat het een gemakkelijke baan is.
 
Zelf was ik – jullie raden het al – vroeger zo’n gevoelig, kwetsbaar kind. En ook niet al te best met gym (is later goedgekomen). Wonderlijk genoeg was ik wél redelijk goed gebekt. Toch werd ik ook gepest. Ik was sociaal intelligent genoeg om alle kanjertraining-truukjes minstens één keertje uit te proberen, maar op de lange termijn hielp het niks. Want pesters willen gewoon pesten. En uiteindelijk wil je zélf natuurlijk ook helemaal geen goeie vriendjes worden met die ettertjes.
 
Ouders en leraren moeten vooral aan kinderen uitleggen dat het pesten (kantoorbanen uitgezonderd) later overgaat en dat konijnen uiteindelijk vaak beter terechtkomen dan pestvogels en zich zeker niet in allerlei bochten moeten wringen om vriendjes te worden met een pestkop. Integendeel.
 
Ik ben geen tijger (lichte overeenkomsten tussen mijn bloed en dat van Charlie Sheen daargelaten), ik ben klaarblijkelijk een konijn. Daar word je geen topmanager, tv-persoonlijkheid of profvoetballer mee. Ik werd dan ook componist, en redelijk succesvol, al zeg ik het zelf. Die moeten er ook zijn. Ik ga graag naar Artis, maar als er in elk hok alleen maar tijgers zouden zitten zou ik me er stierlijk vervelen.
 
Een docent die écht wat wil veranderen, gaat voor de klas op de stoel staan en roept: “Ik ben een Konijn!”
 
Axel Lukkien
 
 
PS: ben je het hier mee eens, plaats dan svp als reactie hieronder: “Ik ben een konijn!”. Bij voorbaat dank.
 
 
 

Andere interessante posts:

        »  Welkom thuis
        »  Harde porno
        »  Marianne
        »  De Kusjesman
        »  Water naar de Zee op Radio Waddenzee

 

11 Reacties op Ik ben een konijn!

  • Sanneke schreef:

    Knijn 🙂
    En leerkracht.
    Komt dat even goed uit.

  • Martijn schreef:

    Un lapin, c'est moi!

  • Jurjen schreef:

    Ich bin ein Kaninchen!

  • Merlijn schreef:

    Iek ben konijn van Holland!
    Eentje met een zwarte band. En dat heeft mijn konijn-zijn niets verminderd, kan ik met vreugde zeggen.

  • Elin schreef:

    Ik herken me in jouw beschrijving. Ik was een erg mondig en erg gevoelig konijn. Ik ben geen componist geworden (al ben ik wel vriendjes met enkele 😉 en apprecieer ik hun werk enorm). Ik ben nu wetenschapper en doe een 'kantoorjob' maar ik heb daar wel een konijnvriendelijke omgeving gevonden, een plek waar ik gestimuleerd word om mezelf te zijn en te groeien.
    Een konijn zou ik me nu niet meer noemen, maar ik spot ze wel nog rond me en ik vind ze nog even schattig, gevoelig en lief. En wee je gebeente als ik een tijger aanvallend naar een konijn zie loeren, want dan krijg je met mij te doen.
    Don't mess with bunnies!

  • David schreef:

    Ik ben een fluffie.
    Toch vraag ik me nog steeds af, na al die jaren, waarom er ook zoveel schapen rondlopen.

  • SVO schreef:

    Goed Stuk!

  • Mieke van Stigt schreef:

    Beste Axel
    Laat ik beginnen om te zeggen dat ik niets met de Kanjertraining te maken heb, behalve dan dat ik als ouder van een gepest kind de training mee-gevolgd heb en er goede ervaringen mee heb. Ik zou gewild hebben dat ik in mijn jeugd zoveel steun had gehad bij alle pesterijen.
    Ik heb dus geen aandelen Kanjertraining, en ik begin naar aanleiding van mijn blog en de reacties erop en de discussie over de Kanjertraining (ook die van jou) wel te begrijpen dat er een fundamenteel probleem is. De Kanjertrainingen maakt gebruik van typeringen van GEDRAG, om te leren dat onder stoer gedrag een onzeker persoon kan zitten en onder onzeker gedrag een zelfverzekerd, sterk persoon. Op de Kanjertraining wordt geoefend met diverse vormen van gedrag, om te leren wat de reactie van anderen daarop is. Een belangrijk deel van communicatie is lichaamshouding, en het is logisch dat een kind (of volwassene) die gepest is, een onzekere lichaamshouding aanneemt, die vervolgens nieuwe pesterijen oproept. Door dit aan te pakken en ook werkelijk het zelfvertrouwen van het slachtoffer te verbeteren (dat is waar op de Kanjertraining aan gewerkt wordt, zo is mijn ervaring), kan veel verder leed voorkomen worden.
    Deze benadering is, zo merk ik nu, voor veel mensen te ingewikkeld, zéker als de begeleiding op de training niet goed is. Mensen verwarren de typering van gedrag met een typering van de PERSOON. Dat is niet de bedoeling van de Kanjertraining, omdat iedereen het in zich heeft om de goede en sterke kanten van de eigen persoonlijkheid naar buiten te laten komen. Dat is ook wat jullie nu doen: door op te komen voor je recht om een gevoelig persoon te zijn, ben je in feite de tijger en niet (meer) het konijn. Kun je het nog volgen?
    Ja ook ik ben een “konijn” in jullie betekenis: gevoelig, ik houd van mijn rust, ik ben geen kuddedier (hoewel konijnen in de natuur in groepen leven). Ik ben daar trots op en daarmee heb ik dus de witte Tijgerpet op. Het is niet vreemd dat veel gevoelige kinderen (en volwassenen) het mikpunt zijn van pesterijen, omdat ze een beetje `anders’ zijn. Lees hierover ook mijn blog over hooggevoeligheid en pesten op http://miekevanstigt.blogspot.com/2011/09/hooggevoeligheid-en-pesten.html
    Ten slotte wat betreft mijn reactie op Aleid Truijens: zij noemde iedereen die aan de Kanjertraining meedeed een “loser”, maar ik vermoedde (op grond van haar eigen columns) dat zij zelf ook pestervaringen had. Wat zij deed kan volgens de inzichten van de Kanjertraining getypeerd worden als negatief gedrag vanuit onzekerheid. Dat is geen “poisoning the well” maar een oprechte manier om haar gedrag te begrijpen. Met Aleid zelf heb ik een zeer interessante en positieve mailwisseling gehad (zie ook het naschrift van mijn blog). Zij heeft als principe dat de omgeving van het slachtoffer moet worden aangepakt. Daar ben ik het mee eens. Maar als het onmogelijk is om de omgeving aan te pakken, dan kun je als ouder hulp zoeken voor je kind, bijvoorbeeld via de Kanjertraining.

    • Axel Lukkien schreef:

      In jouw verhaal (en ook in de tekst op de kanjertraining-site) wordt de gedachte achter Kanjertraining genuanceerd. Ik ga er natuurlijk vanuit dat er alleen goede bedoelingen achter de training zitten. Maar als er al zoveel tekst nodig is om de opzet voor volwassenen te nuanceren, kunnen we er zeker van zijn dat die nuances kinderen totaal ontgaan. Kinderen moeten we een duidelijke, ondubbelzinnige boodschap geven: pesten is fout en wie wordt gepest heeft dat op geen manier aan zichzelf te danken.
       

      Uiteraard volg ik je wanneer je zegt dat de ‘konijnen’ die hier hebben gereageerd uiteindelijk tijgers zijn geworden. Maar je gaat aan twee zaken voorbij. In eerste plaats vormen deze reacties geen representatieve steekproef en zullen er minstens zoveel konijnen zijn met wie het minder goed is afgelopen. In de tweede plaats kan ik me voorstellen dat de meesten pas als volwassenen hun zelfverzekerdheid hebben gevonden, niet als kind.
       

      Je schrijft over Aleid Truijens:
      “Wat zij deed kan volgens de inzichten van de Kanjertraining getypeerd worden als negatief gedrag vanuit onzekerheid. Dat is geen “poisoning the well” maar een oprechte manier om haar gedrag te begrijpen.”
       

      Deze beschrijving komt op een leek nogal neerbuigend over.
      Ik zou een vurig betoog over iets dat je aan het hart gaat nooit typeren als een teken van onzekerheid. En zeker niet als negatief gedrag.
       

  • Willien van Dam schreef:

    Ik zou alle typering van zowel positief als negatief gedrag achterwege willen laten. Zie ook de methode 'geweldloos communiceren' : op zoek gaan naar de behoefte die achter het gedrag ligt. Dat geeft hele andere inzichten, evenals de methode 'de Axenroos' (voora lin België op basisscholen). Wat mij ook wat stoort aan de Kanjertraining is voortdurend het oordeel wat goed en wat fout is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Claudia Otten: Axel Lukkien 'Welkom Thuis' album cover shoot
 
Op 29 maart 2013 is Axels 2e studio- album welkom thuis verschenen, het langverwachte vervolg op zijn debuut nou en of.

Welkom Thuis is hier te bestellen.


 
Luister naar Axels muziek op SoundCloud
SoundCloud

 


 
contact

facebook

youtube

foto's


Wil je op de hoogte blijven?
Naam
Emailadres *

Laat je mailadres achter en we houden je persoonlijk op de hoogte van Axels optredens!
(Uiteraard worden je gegevens door ons volstrekt vertrouwelijk behandeld.)


 
colofon

 


 
archief